بعضی وقتها چیزهائیست
که میبایستی قاصدِ تجربه ها میدانست.

قاصدِ تجربه هایِ همه تلخ،
کاشکی میدانست که تو در تنهائی ، تنهائی!
من امّا در این تنهائی ، تنهاتر !!

دردِ تنهائی ، کم دردی نیست.

من در این تنهائی،
با تو در " آینه ها "
دردِ دل می گویم !!؟

دلم تنگ است
دلم از شوره زار هستی پوچ و خیالی
غرق نیرنگ است
دلم از مردم دوران
از این نامردی مردان
از این بی مهری مادر
از این نرگس که بویش را به مظلومان نمی بخشد
دلم دلتنگ دلتنگ است .

خداوندا چه کردم من
که تو با من چنین کردی ؟
دل امیدوارم را تو
افسار زمین کردی
خدایا من دلم تنگ است
دلم دریای نیرنگ است
تو اما جایت آن بالا درون کاخ اورنگ است

دلم مستانه می خواند
تو را دیوانه می داند
تو را ای خالق هستی
تو را افسانه می خواند
نمی خواهد بداند این دلم امشب
که پایانش چه خواهد شد
فقط این را تو می دانی
که دل جانانه می ماند
تو را دیوانه می خواند
تو را بی خانه می داند
تو را افسانه می خواند .

 

من هنوزم هیچم باتو اما انگار بال وپر میگیرم